شیردهی یکی از نگرانیهای مهم زنان پس از جراحی پروتز سینه است و بسیاری از مادران جوان یا زنانی که قصد بارداری دارند، میپرسند: آیا بعد از پروتز سینه میتوانم به نوزادم شیر بدهم؟ این پرسش دغدغهای طبیعی است، زیرا سلامت نوزاد و توانایی شیردهی برای بسیاری از زنان اهمیت زیادی دارد، اما همه نوع پروتز یا تکنیکهای جراحی روی شیردهی تأثیر میگذارند؟ در ادامه دکتر ابوالفضل عباس زاده به بررسی علمی و دقیق این موضوع میپردازد.

تاثیر پروتز سینه بر شیردهی
عمده تاثیراتی که پروتز سینه بر شیردهی دارد، به محل برش و قرار گرفتن پروتز سینه بستگی دارد، یکی از تاثیرات پروتز سینه شامل آسیب عصبی است که در شیردهی خلل ایجاد میکند و اختلال در اعصاب شیردهی ناشی از دو عامل محل برش و قرارگیری پروتز است و در اغلب موارد قابل کنترل و پیشگیری است.
محل برش
اگر برش در ناحیه نوک پستان و هاله تیره دور آن باشد، ممکن است باعث قطع عصبهای نوک سینه شود و از طرفی اگر این برش در زیربغل و زیر پستان انجام شود، احتمال وارد شدن آسیب به اعصاب موجود در سینه به حداقل میرسد.
محل قرارگیری پروتز
محلی که پروتز سینه قرار میگیرد، از این موضوع مستثنی نیست و برای کاهش میزان آسیب احتمالی به اعصاب موجود در این ناحیه بهتر است پروتز زیر عضله سینه یا در بین بافت پستان و عضله سینه قرار گیرد، برخی از خانمها حساسیت بالایی در ناحیه جراحی دارند که اغلب موجب بروز درد و حساسیت در زمان برخورد با پروتز سینه میشود و این حالت نیز در شیردهی پس از پروتز سینه اثرگذار است.
امکان شیردهی بعد از پروتز سینه وجود دارد؟
این جراحی لزوما به روند شیردهی خانمها آسیبی وارد نمیکند؛ اما در مواردی باعث ایجاد مشکل و اختلال در فرایند شیردهی میشود، مهارت و تخصص پزشک جراح یکی از مهمترین فاکتورهایی است که در امکان شیردهی بعد از پروتز سینه ایفای نقش میکند.
توجه داشته باشید تا زمانی که شما اقدام به شیردهی به نوزاد خود نکنید، به درستی نخواهید دانست که آیا جراحی پروتز سینه باعث آسیب به بافت و سلولهای شیرساز پستان شما شده است یا خیر، اگر حس نوک سینه شما مانند روزهای اول یا کمی کمتر از آن است، شانس شیردهی به نوزاد بالاتر است و بعد از بهبودی کامل زخمهای ناشی از جراحی پروتز سینه، امکان بارداری و شیردهی وجود دارد، اما پزشکان توصیه میکنند که میان این جراحی و بارداری حدود یکسال فاصله بیندازید و مدتی صبر کنید تا بدن شما به نتایج حاصل از جراحی عادت کند.

مشکلات احتمالی در شیردهی بعد از پروتز سینه
بعد از جراحی پروتز سینه، برخی مشکلات، روند شیردهی را دچار اختلال میکند و از رایجترین مشکلات احتمالی در شیردهی بعد از پروتز سینه میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
کاهش حجم شیر
تولید نامنظم شیر و یا کاهش حجم آن، یکی از آسیبها و مشکلات احتمالی در شیردهی بعد از پروتز سینه است و اگر دلیل جراحی پروتز سینه به دلیل عدم رشد کافی سینهها (هیپوپلازی سینه) باشد، فرد شاهد کاهش حجم شیر بوده و بهتر است در روزهای اول نوزاد مدام از شیر مادر تغذیه کند و بعد از هر بار شیر دادن از شیردوش استفاده کنید تا موجب تحریک تولید شیر در سینهها شود.
درد یا ناراحتی هنگام شیردهی
داشتن حساسیت در نوک سینه یکی از عوارض نادر جراحی پروتز سینه است که بروز آن آنچنان دور از انتظار نیست، سینه برخی افراد پس از جراحی دچار حساسیت شده و این حالت اغلب با درد و ناراحتی در زمان لمس سینه همراه است و در این شرایط شیر دادن به امری دردناک و دشوار تبدیل میشود، همچنین داشتن احساسات کمتر در ناحیه نوک سینه بر واکنش نوروهورمونی مورد نیاز بر تولید شیر اثر میگذارد.
در صورت بروز درد در سینه ها هنگام شیردهی به یک متخصص مراجعه کنید، بدین منظور میتوانید به دکتر ابوالفضل عباس زاده مراجعه کنید، برای دریافت نوبت با شماره ۰۹۲۰۹۲۸۱۳۲۵ تماس بگیرید.
نگرانی درباره نشت یا آسیب به پروتز
یکی از رایجترین مواردی که مادرها را در زمان شیردهی به کودک خود دچار نگرانی میکند، نشت محتوای پروتز به شیر و یا آسیب به ایمپلنتها است، مطالعاتی که در این زمینه انجام شده نشان میدهد که نشت محتوای پروتز نگرانی ندارد و هیچ عامل خطری سلامتی کودک را تهدید نمیکند، امروزه پروتزهای سیلیکونی یکی از ایمنترین روشها است که هیچ خللی در شیردهی مادران ایجاد نمیکند و همچنین شیردهی هیچ آسیبی به پروتز قرار گرفته در سینه وارد نمیکند و هیچگونه تاثیر منفی در سلامت پروتزها نخواهد داشت.
نکات مراقبتی برای شیردهی بعد از پروتز سینه
یکی از اصلیترین و مهمترین نکات مراقبتی برای شیردهی بعد از پروتز سینه، دریافت مشاوره تخصصی از مشاور شیردهی است، پزشک علاوه بر بررسی شرایط بالینی مادر، راهکارهایی برای کنترل درد در زمان شیر دادن و افزایش شیر ارائه میدهد و پزشک در رابطه با نحوه جریان یافتن شیر، تاثیر پروتز بر حس نوک سینه و گرفتن نوک سینه توسط نوزاد توصیههای موثری ارائه میکند، استفاده از شیردوش یکی از مواردی است که اغلب پزشکان پس از پروتز سینه و برای شیردهی توصیه میکنند.
لازم است سینهها به طور مکرر از شیر خالی شود و برای تحریک سینهها، علاوه بر تکرار دفعات شیردهی، از پمپ سینه یا شیردوش استفاده کنید یا سینههای خود را به شکل دستی تخلیه کنید و بر اساس نتایج پژوهش منتشر شده در سال 2012، پمپاژ همزمان سینهها، علاوه بر افزایش تولید شیر، به افزایش کالری و چربی شیر مادر کمک خواهد کرد.

چه زمانی باید نگران شد؟
در اغلب موارد شیردهی بعد از پروتز سینه به شکل طبیعی انجام شده و هیچ مشکلی به وجود نخواهد آمد؛ اما در برخی موارد لازم است سریعا با پزشک متخصص مشورت شود:
- اگر در هر زمان در پروسه شیردهی با درد یا احساس ناراحتی مواجه شدید لازم است این حس را با پزشک خود در میان بگذارید.
- مشاهده هرگونه علائم پارگی یا تغییر حس در سینه و نوک آن از جمله موارد نگران کننده است که در اغلب موارد موجب درآوردن پروتز میشود، عارضه پاره شدن پروتز عللی غیر از شیردهی دارد و شیردهی در هیچ مورد، منجر به پاره شدن پروتز نشده است.
- در برخی موارد، ترشح شیر پس از پروتز سینه ارتباطی به شیردهی یا گالاکتوسل ندارد و ناشی از ورم غیرطبیعی سینه است، در چنین شرایطی، گاهی نیاز به خارج کردن پروتز وجود دارد.
سوالات متداول
در جراحیهای زیبایی پروتز سینه معمولا امکان شیردهی حفظ میشود، اما در صورت رشد ناکافی سینه یا فاصله زیاد آنها، احتمال کمبود بافت شیردهی وجود دارد.
کاهش حس نوک سینه تا دو سال پس از پروتز طبیعی است، اما بازگشت حس نشانه عملکرد مناسب برای شیردهی است؛ نداشتن حس ممکن است مانع شیردهی شود.
خیر. این نگرانی که پروتز سیلیکونی قرار گرفته در سینه در کیفیت شیر مادر و طعم آن اثر بگذارد، یک نگرانی بی مورد و بیهوده است و هیچ مدرکی مبنی بر آسیب ایمپلنت سینه بر نوزاد وجود ندارد.
در نهایت…
پروتز سینه یکی از روشهای پرطرفدار برای داشتن اندام متناسب است و هیچ تداخلی با شیردهی مادر و بارداری او نخواهد داشت و در صورتی که برشها انجام شده حین جراحی در زیر سینه یا نزدیک زیر بغل باشد و پروتزها زیر غده سینه و بالای عضله قفسه سینه قرار گیرد، هیچ مشکلی در روند شیردهی ایجاد نخواهد کرد، انجام اصولی این جراحی احتمال آسیبهای وارد شده به اعصاب سینه را کاهش داده و خللی در شیردهی وارد نخواهد کرد و تجربه و تخصص جراح یکی از فاکتورهای مهمی است که در این زمینه قابل توجه است.